മരണശയ്യയിൽ ദക്ഷിണ ഭഗീരഥി; പമ്പയെ രക്ഷിക്കാൻ ഇനി എത്ര കാത്തിരിക്കണം?

ഇടുക്കിയിലെ പീരുമേട് പുളച്ചിമലയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച്, പത്തനംതിട്ട-ആലപ്പുഴ ജില്ലകളിലൂടെ 176 കിലോമീറ്റർ ദൂരം ഒഴുകി വേമ്പനാട്ട് കായലിൽ പതിക്കുന്ന പുണ്യനദിയാണ് പമ്പ. ‘ദക്ഷിണ ഭഗീരഥി’ എന്ന് നാം ആദരവോടെ വിളിക്കുന്ന, 43 ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകൾക്ക് ജീവനമേകുന്ന പമ്പാനദി ഇന്ന് അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നാശത്തിന്റെ വക്കിലാണ്. കയ്യേറ്റവും മലിനീകരണവും കിഴക്കൻ വെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ എക്കൽ ചെളിയും കാരണം ഈ മഹാനദി ഒഴുക്കുനിലച്ച് മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഒഴുക്കുനിലയ്ക്കുന്ന കൈവഴികൾ; ഭീതിയിൽ മധ്യതിരുവിതാംകൂർ

പമ്പാനദി ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭീഷണി നേരിടുന്നത് ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചെങ്ങന്നൂർ താലൂക്കിലാണ്. പാണ്ടനാട് നാക്കടകടവ് മുതൽ ഇല്ലിമല വഴി പമ്പ കോളേജിന് സമീപത്തുകൂടി പന്നായി കടവിൽ വന്ന് പമ്പയുമായി വീണ്ടും സംഗമിക്കുന്ന കൈവഴി ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും ഒഴുക്ക് നിലച്ച അവസ്ഥയിലാണ്. ചെളി അടിഞ്ഞു കൂടി ഈ ഭാഗങ്ങൾ കരയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു.
കുട്ടംപേരൂർ ആറ്റിലെ നീരൊഴുക്ക് വർദ്ധിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ പമ്പയുടെ ഈ കൈവഴിയിലെ എക്കൽ ചെളികൾ നീക്കി ആഴം കൂട്ടേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. എന്നാൽ പന്നായികടവ് മുതൽ പടിഞ്ഞാട്ട് മുല്ലശ്ശേരികടവ്, ബംഗ്ലാവിൽപടി വഴി വീയപുരം വരെയുള്ള തെക്കേക്കര ഭാഗം പൂർണ്ണമായും എക്കൽ ചെളി അടിഞ്ഞ് നികന്നു കിടക്കുകയാണ്. പ്രദേശവാസികൾ വർഷങ്ങളായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കുളിക്കടവുകൾ ഇന്ന് ഓർമ്മച്ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമാണ്.

60 വർഷം പഴക്കമുള്ള തെറ്റായ ശാസ്ത്രക്രിയ

പന്നായികടവിന് പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് എക്കൽ അടിഞ്ഞു കൂടാൻ പ്രധാന കാരണം അരികുപുറം ബംഗ്ലാവിൽ പടിഭാഗത്ത് സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള മൂന്ന് പുലിമുട്ടുകളാണ്. ചില സ്വകാര്യ വ്യക്തികളുടെ താൽപര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി 1961-ൽ നിർമ്മിച്ച ഈ പുലിമുട്ടുകൾ നദിയുടെ സ്വാഭാവിക ഒഴുക്കിന്റെ ഗതിയെ അപ്പാടെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഒഴുക്കില്ലാതായതോടെ കിലോമീറ്ററുകളോളം ഭാഗം ചെളി അടിഞ്ഞ് നികന്നു.
കാർത്തികപ്പള്ളി, കുട്ടനാട്, അമ്പലപ്പുഴ താലൂക്കുകളുടെ പല ഭാഗങ്ങളും ഇത്തരത്തിൽ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ പുലിമുട്ടുകൾ അടിയന്തരമായി നീക്കം ചെയ്യാതെ പമ്പയുടെ തെക്കേക്കരയിലെ ഒഴുക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ല.

ബോട്ട് സർവീസുകൾ നിലച്ചു; ജൈവവൈവിധ്യം തകർന്നു

പതിനഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് വരെ ചെങ്ങന്നൂർ – മാന്നാർ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് പമ്പാനദിയിലൂടെ സംസ്ഥാന ജലഗതാഗത വകുപ്പിന്റെ ബോട്ട് സർവീസുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബോട്ടുകൾ ഓടിയിരുന്നപ്പോൾ നദിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഓളങ്ങൾ പായലുകളും മറ്റ് സസ്യങ്ങളും വളരുന്നത് തടഞ്ഞിരുന്നു. ബോട്ട് സർവീസ് നിലച്ചതോടെ നദി നിശ്ചലമായി, ഉപദ്രവകാരികളായ സസ്യങ്ങൾ പടർന്നു പന്തലിച്ചു.
ഇത് ഉൾനാടൻ മത്സ്യബന്ധന മേഖലയെ തകർത്തു. പമ്പയിൽ മാത്രം കണ്ടുവന്നിരുന്ന ഇരുനൂറോളം ഇനം മത്സ്യങ്ങൾ ഇന്ന് വംശനാശ ഭീഷണിയിലാണ്. പമ്പ മുതൽ തകഴി വരെയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ അപകടകാരികളായ ബാക്ടീരിയകളുടെ അളവ് വൻതോതിൽ കൂടിയതായി കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. പ്രശസ്ത ഗവേഷകൻ ഡോ. സി. പി. രാജേന്ദ്രന്റെ പഠനപ്രകാരം 280-ഓളം കൈവഴികളുണ്ടായിരുന്ന പമ്പയ്ക്ക് ഇന്ന് പേരിനുപോലും കൈവഴികളില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ്.

കുട്ടനാടൻ കൃഷിക്ക് മേൽ ഉപ്പുവെള്ളത്തിന്റെ നിഴൽ

വീയപുരം വരെയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ നദിയിൽ ഉപ്പുവെള്ളത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം വർദ്ധിച്ചതായി കർഷകർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത് കുട്ടനാട്ടിലെയും അപ്പർ കുട്ടനാടൻ മേഖലകളിലെയും കാർഷിക മേഖലയ്ക്ക് വൻ തിരിച്ചടിയാകും. പമ്പയുടെ തീരങ്ങളിലെ കയ്യേറ്റങ്ങൾ ഒഴിപ്പിക്കുകയും, മലിനീകരണം തടയുകയും, നികന്നുപോയ ഭാഗങ്ങൾ നവീകരിച്ച് നീരൊഴുക്ക് കൂട്ടുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ ഭാവിയിലുണ്ടാകാൻ ഇടയുള്ള പ്രളയക്കെടുതികളെപ്പോലും നമുക്ക് തടയാൻ കഴിയൂ.

വിവേചനം അവസാനിപ്പിക്കുക; ഭരണകൂടം കണ്ണുതുറക്കണം

സ്വാമിനാഥൻ കമ്മീഷൻ ശുപാർശയെ തുടർന്ന് കാർത്തികപ്പള്ളി താലൂക്കിൽപ്പെട്ട വീയപുരം പ്രദേശങ്ങളിൽ നദിയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലും കോൺക്രീറ്റ് സംരക്ഷണ ഭിത്തികൾ സ്ഥാപിച്ച് തിട്ടകൾ സംരക്ഷിക്കുന്ന നടപടികൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, നദിയുടെ കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും അധികൃതർ അവഗണിക്കുകയാണ്. തകഴി ഉൾപ്പെടെയുള്ള കിഴക്കൻ മേഖലകളിൽ പമ്പ വൻതോതിൽ നികന്ന് കരയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഇനിയെങ്കിലും ഭരണകർത്താക്കൾ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കണം. ചെങ്ങന്നൂർ മുതൽ നദിയുടെ സംഗമസ്ഥാനം വരെയുള്ള ഇരുകരകളും അടിയന്തരമായി നവീകരിച്ച് നീരൊഴുക്ക് വർദ്ധിപ്പിക്കണം. സംരക്ഷണ ഭിത്തികൾ സ്ഥാപിക്കുകയും തീരങ്ങളിലെ കയ്യേറ്റങ്ങൾ യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒഴിപ്പിക്കുകയും വേണം. ദക്ഷിണ ഭഗീരഥിയെ മരണത്തിന് വിട്ടുകൊടുത്തുകൊണ്ട് കേരളത്തിന് മുന്നോട്ട് പോകാനാകില്ല. പമ്പയെ വീണ്ടെടുക്കുന്നത് നമ്മുടെ നിലനിൽപ്പിന്റെ ആവശ്യമാണ്.